Tryggvi Halldórsson skýtur í kringum heystakk


Sögn Eðvarðs Gíslasonar
Vancouver, EF 72/43

TRYGGVI HALLDÓRSSON SKÝTUR Í KRINGUM HEYSTAKK

Ó, Tryggvi Halldórsson, já. Ég hef nú heyrt dáltlar sögur af honum. Já, ég get sagt þér, ó, fáeinar sögur af honum náttúrlega, Tryggva Halldórssyni. Einu sinni var hann á heimleið úr bænum og hann, - þá sá hann þar hj, - hjört eða jumper sem þeir kalla, hjartardír eða hjört standa við heystakk.
Og hann hafði með sér byssu svo hann hugði nú að hann skyldi nú ná í þennan, þetta dír. Svo að hann gekk upp að stakknum en þegar að hann kom að stakknum, hey-, heysætunni eða sætunni, þú veist hvað stakkur er, heysátunni, þá fór dírið að fara í kring alltaf. Og hann sá aðeins í rófuna á því. Og þetta gekk langan, langan tíma. Hann hljóp þarna á eftir dírinu og hann sá aldrei nema rófuna á því. Svo hann hug-, hugkvæmdist það að skjóta í kringum stakkinn. Og hann setti byssuna á hné sér og beygði hlaupið og skaut í kringum stakkinn og náði því [hlær].
Þetta var býsna gott. Og svo get ég sagt þér aðra sögu.

[Olga:] En, en hann, hann sagt þér þessa sögu?

Jájájájá, Halldór gerði það. Þetta var bróðir Balda Halldórssonar, skálds.